ع.ا.ش.ق.و.ن.ه

کيسه ي کوچک چاي

تمام عمر دلباخته ي ليوان شد...

ولي هر بار که حرف دلش را مي زد

صدايش توي آب جوش مي سوخت...

کيسه ي کوچک چاي با يک تکه نخ رفت ته ليوان

حرف دلش را آهسته گفت

ليوان سرخ شد...

+ پوریا اینو جمعه هفدهم اسفند 1386 نوشته |

مي خواهم امشب با درياي خاطره ها قرار بگذارم كه هروقت امواج پر تلاطم يادها خواستند قايق احساس مرا بشكنند دست اميد و آرزوي تو مرا نجات دهد مي خواهم امشب با تمام قلب هايي كه احساس مرا مي فهمند و مي شنوند پيمان ببندم كه هر وقت صداي قلب بي قرار مرا هم شنيدند عشقم را سوار بر ضربانهاي بي تابي به تو برسانند....

شكسپير ميگه: خيانت تنها اين نيست كه شب را با ديگري بگذراني ... خيانت ميتواند دروغ دوست داشتن باشد ! خيانت تنها اين نيست كه دستت را در خفا در دست ديگري بگذاري ... خيانت ميتواند جاري كردن اشك بر ديدگان معصومي باشد

+ پوریا اینو پنجشنبه شانزدهم اسفند 1386 نوشته |

یادمان باشد اگر تنها شد خاطرمان

طلب عشق

ز هر بی سر و پایی نکنیم

+ پوریا اینو جمعه بیست و ششم بهمن 1386 نوشته |

اکنون که شب از نيمه گذشته

و سکوت هم جا را فراگرفته

تاريکي و ظلمت سايه خود را بر سر شهر افکنده

و همه در خواب ناز کتم عدم فرو رفته اند

من با مهتاب سخن مي گويم

از تو از محبت و مهربانيت

از عشق، دوست داشتن و صداقت تو

از دستان پر مهر و آغوش پر محبت تو

از ثانيه ها، دقايق و ساعت هاي سخت و ملال آور جدايي و تنهايي

از اينکه هر روز صبح به اميد شنيدن صداي گرم و مهربانت از خواب بيدار مي شوم

از روزهايي که با خيال و روياي با تو بودن سر مي کنم

از چشمان خسته و مضطرب خود و از شب زنده داري هاي خود

از اميد وصال و از حضور تو برايش مي گويم

حضور تو که دليلي شده تا روزهاي سخت تنهايي را سپري کنم

حضور تو که باعث شده دنياي پوچ و بي ارزش را تحمل کنم

آري از حضور گرم تو برايش مي گويم که روح سرد آدمهاي اطرافم را آب کرده

از حضور تو برايش مي گويم که روزنه اميد را در دلم روشن کرده

از حضور تو مي گويم که مرا از بايدها و شايدها و خوشي هاي زودگذر جدا کرده

و به عالمي ديگر کشانده و روحم را به پرواز در آورده

و از شور و شعفي که به خاطر حضور تو در وجودم، ايجاد شده برايش مي گويم

اما چند شبي است که تنها هستم و در سکوت تنهايي غرق شدم

چند شبي است که مهتاب درپشت ابرها پنهان شده

و مهتاب را براي شنيدن حرفهايم پيش کش نمي کند

گويي پنداشته ديگر تنها ماه موجود در دنيا نيست

حال ديوار را شريک خود قرار دادم و با او سخن مي گويم

تا اگر از دوست داشتن خودم نسبت به تو برايش گفتم از حسودي نرود

و اگر از غم و درد دوري و هجران و فراق برايش گفتم

از شدت دردهام کمر خم نکند و تنهايم نذارد

دوستت دارم عزيزم

+ پوریا اینو دوشنبه دوم مهر 1386 نوشته |

تو مثل راز پاييزي و من رنگ زمستانم

چگونه دل اسيرت شد

قسم به شب نمي دانم

تو مثل شمعداني ها پر از رازي و زيبايي

و من در پيش چشمان تو مشتي خاك گلدانم

تو دريايي تريني آبي و آرام و بي پايان

و من موج گرفتاري اسير دست طوفانم

تو مثل آسماني مهربان و آبي و شفاف

و من در آرزوي قطره هاي پاك بارانم

نمي دانم چه بايد كرد با اين روح آشفته

به فريادم برس اي عشق من امشب پريشانم

تو دنياي مني بي انتها و ساكت و سرشار

و من تنها در اين دنياي دور از غصه مهمانم

+ پوریا اینو دوشنبه دوم مهر 1386 نوشته |

از استاد دینی پرسیدند عشق چیست؟ گفت:حرام است.

از استاد هندسه پرسیدند عشق چیست؟ گفت:نقطه ای که حول نقطه ی قلب جوان میگردد.

از استاد تاریخ پرسیدن عشق چیست؟ گفت…

گفت : سقوط سلسله ی قلب جوان.

از استاد زبان پرسیدند عشق چیست؟ گفت:همپای love است .

از استاد ادبیات پرسیدند عشق چیست؟ گفت : محبت الهیات است .

از استاد علوم پرسیدند عشق چیست؟ گفت : عشق تنها عنصری هست که بدون اکسیژن می سوزد.

از استاد ریاضی پرسیدند عشق چیست؟ گفت : عشق تنها عددی هست که پایان ندارد

+ پوریا اینو پنجشنبه پانزدهم شهریور 1386 نوشته |

تاکه بودیم نبودیم کسی

بود ما را غم بی همنفسی

تا که رفتیم همه یار شدند

خفته ایم و همه بیدار شدند

قدر آن آینه بدان که هست

نه در آن لحظه که اوفتاد و شکست

+ پوریا اینو چهارشنبه هفتم شهریور 1386 نوشته |

تو را ای پاک و ای شیدا به جانم دوست ميدارم

در اين هجران و تنهايي چو ابري مست ميبارم

بيــا منت بنه بـر ايـن حقيـر و بـاده را مـي كن

كــه از روز جـدايي از مـي و ميخـانه بيزارم

بيــا بـاري دگـر بـر خـلوت مستـان نگاهي كن

تـو را من چشم در راهم كـنـون بازا به ديدارم

دلـم ديـوانـه كـردي و چنيـن رفـتي و بگذشـتي

مرا درمان تويي اي نوش دارو بـي تو بيـمارم

بيــا در ايـن غـريبـستان كـنارم ساعتي بنـشـين

بــراي ديـدن رويـت تـمام عـــمر بـيــــــــدارم

اگـر در راه دل مـردن بـود رسم گـنه كــاران

هميـن بـس كـو بـدانـم از بـراي تـــو گـنه كارم

بگـفتا ايـن همه شوريدگي از چيست اي جـانـا

بگـفـتم دردم از يـارست و درمان نيز از يـارم

+ پوریا اینو سه شنبه ششم شهریور 1386 نوشته |

کاش میشد سرزمین عشق را

در میان گام ها تقسیم کرد...

کاش میشد با نگاه شاپرک

عشق را بر آسمان تفهیم کرد

کاش میشد با دو دست عاطفه

قلب سرد آسمان را ناز کرد...

کاش میشد در نهایت راه عشق

آن گل گمگشته را پیدا کرد…

+ پوریا اینو دوشنبه پنجم شهریور 1386 نوشته |

یاور همیشه مومن

تو برو سفر سلامت

غم من مخور که دوریت

برای من شده عادت

+ پوریا اینو چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 نوشته |

دمي فکر رهايي را نکردم

خيال آشنايي را نکردم

جدايي را گمان کردم وليکن

گمان اين جدايي را نکردم

+ پوریا اینو سه شنبه بیست و سوم مرداد 1386 نوشته |

هر که مارا می رسد گوید که یارت یار نیست

بار عشقش را مکش جانا که بارش بار نیست

مطربا امشب پریشان می نوازی ساز را

یا که ما بسیار مستیم یا که سازت ساز نیست.

+ پوریا اینو پنجشنبه چهارم مرداد 1386 نوشته |